Heee daar. Welkom bij mij. Ik ben Bente. Half mens, half dier.

Nee natuurlijk. Gewoon: Mensch.

Een mens die surft op verschillende golven. In ieder geval op de Golf van Verwondering.

Daar hoef ik niet ver voor te reizen.

Ik hou van voelen, ruiken, dansen. Van licht en water. Die combinatie. Van vuur en sterren. Van honingbloesem en knisperend ijs. En ook van grijs.

Schoonheid is voor mij helend, en overal te vinden. Soms ook in de lelijke dingen.

Het leven blijft voor mij een boeiende weg van onderzoeken, experimenteren, leren, loslaten. Verveeld heb ik me geloof ik nooit.

Ik zit vol tegenstrijdigheden. Eigenlijk ben ik gewoon een enorme control-freak en perfectionist. Ik vind het heerlijk om het leven een soort van georganiseerd te hebben, nauwkeurig te zijn en zelf controle te hebben. Dat geeft mij dan weer de vrijheid om alles los te laten in gedachtes en dromen.

Aan de andere kant heb ik ook geen enkel probleem met overgave en helemaal los gaan. Overgave aan het leven, dansen of in de buurt van mensen die mij al langer kennen. Spelen!

Mijn hypervigilanten-kant, ‘t denken aan ‘alle mogelijke tijdlijnen’ staat dan weer tegenover een ontwikkelde intuïtie, een soort van sixth sense, een kompas, die me vaak uit de brand heeft geholpen, of me de goede weg heeft gewezen. Waar ik vaak ook op vaar.

Het lukt me ook steeds beter die twee te uit elkaar te houden (!)

Keuzes maken duurt bij mij een eeuwigheid. Afwegen en afwegen en af en af en nog eens af. Met verstand en hart.

Zoekend naar evenwicht en voelen wat goed is voor mij, maar ook voor mijn omgeving. Korte en lange termijn. Ik gun mezelf die tijd.

Aan de ene kant ben ik een dromer, reis ik door duizenden werelden en dimensies, en tegelijk ben ik vreselijk realistisch en aards. Kan dat? Ja, dat kan!

Ook alle mensen die ik om mij heen verzameld heb zijn ontzettend verschillend. Daar hou ik van : iedereen licht weer een ander deel in mijzelf op en zo blijft het leven een ontdekkingsreis.

Al met al, ik ben, zoals iedereen, een mengelmoes van zoveel dingen. En ook een wir-war van zoveel dingen. Ik vind het heerlijk om mijzelf te zijn en geniet van mijn levenspad. Liefde is mijn motor.

Ik ben geboren in Amsterdam, in de herfst van ’83.

Altijd van hier naar daar gevlogen, tot ik in 2013 hier, op dit stukje land in de Perche, in Frankrijk, neerdaalde en wortel schoot.

Dit huis, een oude watermolen, waarvan de eerste sporen uit 1666 zijn, is magisch. Ik voel me elke dag dankbaar dat ik hier mag leven. In de 13e eeuw stond hier al een (vorige) watermolen. Voor die tijd was dit stukje land bewandeld door Romeinen en neolithische voeten. Nog verder terug een oceaan met enorme zeedieren.

Wat brengt het land met zich mee? Duizenden geheimen.

Een plek vol leven en dood. Vol wildernis, vogels en insecten, eekhoorntjes, wilde planten en boomvrienden. Ik voel me nooit alleen.

Natuur heeft mij altijd geroepen. Maakt niet uit hoe minimaal die natuur was.

Nu heeft die verbinding met de aarde, en alles wat daar bij hoort, een bewustere plaats ingenomen.

Op dit kleine stukje land leerde ik te luisteren naar wat er te vertellen was. Mijzelf te openen naar de verhalen van de rivier, de walnoot-boom en de hagedis.

En natuurlijk naar de verhalen van mijn twee dochters, waarmee ik onlosmakelijk verbonden ben. Twee prachtige zielen met elk een verhaal van zichzelf, waarin ik een rol mag spelen. Dankbaar!

Wat ik de laatste jaren heb geaccepteerd is dat ik niet in één vakje hoef te passen. Dat ik niet één soort vrouw hoef te zijn. Ik kan losgaan op techno én bij de haard breien. En ook tegelijk. In een boom klimmen om vervolgens juist weer heel voorzichtig te zijn met dingen. Dat ik soms warm en soms koud ben. Soms uitgaand, soms in mijzelf. Kluizenaar en sociaal. Down to Earth en kosmisch. Moeder-tijger en vlinder. Hakken en lippenstift in Parijs en aarde onder mijn nagels in de moestuin.

Mijn verwilderde tuin ben ik nu, beetje bij beetje, samen met mijn Lief, aan het ontwilderen. Ruimte maken.

Diep in mijzelf ben ik me juist aan het verwilderen. Wat ik daarmee bedoel is: minder concessies doen, meer bewuste verbinding met mijn intuïtie, authenticiteit. Aandacht en voeding geven aan de verbinding met de aarde.

We maken allemaal deel uit van dit enorme organisme. Wij: de aarde.

Na jaren in mijn bubbel is het moment gekomen om meer van mezelf te delen.

Wat kan je hier verwachten? Wat interesseert mij? Zo veel eigenlijk. Maar om een paar grote interesses te noemen:

Medicinale Planten - Eetbare planten - Oude gebruiken - Volkstradities - Mythes en legenden -Genealogie - Geschiedenis - Theater - Dans - Voelen en beweging - Ervaren - Heerlijkheden - Dromen - Animisme - Intuïtie

Daar gaat het vast heen. Maar het niet weten maakt het juist leuk. Er komt wat komt. Er is wat is.

Tot gauw